Kurt De Baets

Kilometers per jaar

Aantal ritten

De harde cijfers

JaarAfstandRittenkm/rit
200222512494
200330253392
2004276227102
2005300123130
2006183612153
20077357105
2008101410101
2010224317132
2011199016124
2012144013111
2013253020127
2014229920115
2015299118166
2016283426109
2017305027113
2018320630107
2019321030107
  • 17Aantal jaren lid
  • 40 417Gereden kilometers
  • 353Aantal Ritten
  • 114Gemiddelde afstand per rit
  • 52Leeftijd
  • AalterGemeente
  • 2005Mijlpaal 10 000 km
  • 2014Mijlpaal 25 000 km
  • 2019Mijlpaal 40 000 km

 

Kurt De Baets (38) maakte ooit furore als ‘brommer van Lotenhulle’. Het was in die hoedanigheid dat hij ontdekt werd door Luc Bonami die hem in 2002 op basis van zijn talent als hardrijder bij Stillekens binnenloodste. Tot zijn eigen spijt want een paar maanden later won Kurt onze individuele tijdrit voor,jawel, Luc Bonami! Kurt doet ons nog het meest denken aan een historische flandrien, Leon Van Daele. De jongeren onder ons zullen het in Keulen horen donderen, maar de anciens (Julien en Hilaire) zullen mij gelijk geven. Leon Van Daele, dat was de tijd van Rik Van Looy, de tijd dat een renner nog niet geleek op een skelet. Leon was een uit de kluiten gewassen westvlaming met een prachtige positie op de fiets en die bovendien aardig uit de voeten kon. Hij won onder meer driemaal het Kampioenschap van Vlaanderen (Koolskamp) en was de voornaamste sprintaantrekker van Rik II. Het is dus voor onze Kurt zeker geen oneer als we hem daarmee vergelijken. Trouwens het heeft weinig gescheeld of Kurt was zelf coureur geworden, maar blijkbaar kreeg hij hiervoor wat te veel tegenwerking op het thuisfront. Hij compenseerde dit door mee te doen aan parochianenkoersen. Zijn grootste overwinning boekte hij in zijn eigen Lotenhulle in de Grote Prijs Bonami (1998), toen nog een echte klassieker.

Ventoux

Kurt had bij ons weinig aanpassingstijd nodig. Hij kende al de helft van het peloton doordat hij de jaren ervoor iedere winter met ons was komen meetrainen. Hij werd vooral aangetrokken door het programma van Stillekens Aan dat toch wel wat meer te bieden had dan de meeste wielertoeristenclubs. Vooral de meerdaagsen konden op zijn aanwezigheid rekenen. Ondanks zijn voorliefde voor de bergen ontdekte hij dat hij nooit een berggeit zal worden. Maar toch heeft hij vorig jaar tijdens onze historische trip naar de Ventoux werkelijk zichzelf overtroffen. Zelden hebben we hem zo scherp weten staan. Wat was zijn geheim, verandering van lucht ? In felle tegenstelling met de vorige keer (toen hij na 2 uur klimmen, op de top stond te kotsen) kwam hij nu bijzonder vlot naar boven in een schitterende 1.42.53.