Camino Rit 9

Zaterdagavond, na de verschrikkelijke beklimming van de Col de la Pierre Saint Martin bereikten we Isaba. Dat betekende dat we het franse grondgebied verlieten en eindelijk in Spanje waren beland. Helaas moesten we hier afscheid nemen van onze geliefde confraters Broeder Etienne en Broeder Franciscus. Dit was het eerste bijzonder aandoenlijke moment van deze Camino. Maar beproevingen horen er nu eenmaal bij. Den oudsten en den jongsten van week 1 verdwenen uit ons leven en met de zegen van Jacobus keerden zij (met het busje van de vierklaver) terug naar Landegem. (waar ze ondertussen veilig en wel zijn thuisgekomen)

Het moet gezegd worden, de mietjes hebben zich vrij snel aangepast aan het dagritme van de Camino ; fietsen, eten, bidden, slapen en vooral uitdragen van de blijde boodschap bij de plaatselijke bevolking. Vooral in dit laatste onderdeel beschikken ze over een duo dat zich bijzonder verdienstelijk maakt, nl Broeder Bart en Broeder Dirk. Het feit dat ze hun nachtelijke boetetocht nog langer lieten duren dan de einige echte belette hen niet vandaag gul op kop te rijden...

Rit 9 ging van Isaba naar Estela over 4 colletjes van 3de categorie. Onze beschermengel Jacobus zorgde voor schitterend weer (tot 32°) en schonk ons onderweg enkele bijzonder prettige verrassingen. Met dank ook aan onze medebroeders Patrick, Kris, en Patrice, die deze rit verkend hadden. Zo werden we onderweg geconfronteerd met een kolonie gieren (uniek in Europa) waarvan Danny er meteen één herkende die recent nog in zijnen lochting (in Bellem, niet ver van Drongengoed) zijnen bruinen geschelpten had opgegeten... Hoe dan ook dit was toch wel een betoverend schouwspel. André probeerde de gieren te lokken door zelf op het wegdek te gaan liggen en te doen alsof hij een lijk was (wat in de huidige omstandigheden niet moeilijk was) om zo de gieren dichter bij ons te lokken... maar de gieren zagen dat hoopje vel en benen niet zitten en bleven later nogal gevaarlijk lang boven het peloton hangen met zicht op ‘lekkerder hapjes'...

De verrrassingen vandaag bleven maar duren.  De eerste (sport)drankstop bracht ons in een typischspaans dorpje waar de jaarlijkse kermis plaats had. We werden hier getrakteerd op een lokale stoet met de plaatselijke reuzen en optredens in de typische klederdracht. De enige echte spanjekenner onder ons zorgde ervoor dat we tesamen met onze sportdrank mochten meegenieten van de gratis tapa's die werden aangeboden aan de lokale bevolking (en toevallige pelgrims). Later bleek evenweldat de tapa's niet zo gratis waren als gedacht... Een topmoment vanmorgen was toen enkele van onze confraters mochten plaatsnemen op de kermisatractie Toro Loco.

We hebben ons ondertussen moeten aanpassen aan de spaanse levensstijl. Wat betekent dat we pas rond drie het (sobere) middagmaal tot ons nemen, vandaag in het middeleeuws stadje Olite, waar onze Broeders uit Zomergem verleden jaar hun strozak spreidden in de plaatselijke Parador. Maar wij passen ons bijzonder snel aan. En dank zij de aanwezigheid van de enige spanjekenner onder ons vonden we eindelijk WiFi terug (al enkele dagen zoek) waardoor we deze berichten naar jullie kunnen versturen. Via onze webmaster Wouter weten we dat het thuisfront ongerust begon te worden over het verloop van onze pelgrimstocht.

Wees maar niet ongerust, alles verloopt naar wens Het lijfelijke verval is al bij verschillende medebroeders waar te nemen maar de overtuiging en de wil om door te gaan tot het bittere einde zijn er alleen maar groter door geworden...

We denken veel aan jullie en hopen dat we in 't vervolg niet meer zo lang moeten wachten om WiFi terug te vinden.

Vandaag gaan we er opnieuw met volle moed tegenaan. H. Jacobus bid voor ons...

Filmpke

  • zo 2 september 2007Datum
  • 148 kmAfstand
  • 0Deelnemers
  • Patrick, Kris en PatriceBaankapitein

Kaart Download gpx

Hoogte- en snelheidsprofiel