De Vallei van de Poelberg

De Poelberg zat niet in de Ronde, maar wij wel…

 

Zondag 5 april. De dag van “de Ronde”, dé Vlaamse wielerhoogdag. Wij mogen de sfeer proeven in ’t wiel van “il Dottore”. De ochtend is vrij koud (amper 5°C) en bijzonder mistig. Daardoor ook duidelijk minder deelnemers aan de start (een goeie 20). Maar daarom niet getreurd en meteen zet Luc  er de beuk in… maar hij heeft zonder de waard Erwin gerekend die hem snel op zijn ‘zondagse plichten’ wijst!

 

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, maar blijkbaar ook die van Il dottore. Door de hardnekkige mist hebben we het gevoel dat we steeds maar ter plaatse trappelen. Na de doortocht in de Hel van Hansbeke gaan we op zoek naar de Vallei van de Poelberg. Door de aanslaande mist op de donkere zonnebrilglazen van Balcaentje, ziet die nog nauwelijks waar hij rijdt. We zitten op het parcours van de 24 Uren van Tielt. Onze goede vriend en collega Luc D heeft hier vorige week met zijn kompaan Sneyers alle wegen omgeploegd. In iedere bocht ligt het vol gruis en steentjes. In één van die bochten, onder de hoge bescherming van St Hubertus en de H Maagd heeft Balcaentje het niet meer onder controle en maakt een serieuze uitschuiver… Patrick Toch verschiet zich een bult, grijpt naar de remmen, en schuift mooi mee…

 

 

Peperazzi krijgt nauwelijks de kans naar zijn materiaal te grijpen of Balcaentje staat alweer recht, kijkt even schichtig om zich heen, en doet alsof er niets is gebeurd! Patrick daarentegen staat met een pijnlijke grimas naar zijn linkerduim te staren en verdwijnt met spijt in de ogen bij Carlos in de volgwagen…

Maar de koers gaat verder, en plots staan we dan toch op de top van de Poelberg. In de dichte mist hadden we hem nooit gemerkt.

 

 

Een paar km verder verzeilen we zoals beloofd op de “heilige grond” van de Ronde, in Kanegem. Straks passeert hier de “Moeder van alle Klassiekers”, en hier in Kanegem staat niet toevallig het standbeeld van de oer-flandrien Briek Schotte (precies 5 jaar geleden overleden op de dag van ‘zijn’ ronde). Il Dottore sleept ons mee over de kasseistrook richting Aarsele en overal worden we getroffen door de enorme bedrijvigheid als voorbereiding op de doortocht. Na net geen 60 km staan we terug waar we 2 uur geleden vertrokken zijn: De Lork, waar we liefdevol worden opgevangen door ons Rita.

Een smet op deze mistige ochtendrit is uiteraard de valpartij van Balcaentje  met als voornaamste slachtoffer Tochske. Il Dottore onderzoekt nog eens aandachtig de duim van zijn vroegere klasgenoot (nee, niet Balcaentje) en geeft hem de raad zo snel mogelijk foto’s te laten nemen.

 

 

Peperazzi neemt onmiddellijk initiatief maar wordt terechtgewezen: “Nee, stommerik, niet uw onnozele foto’s!!” Kortom met gemengde gevoelens werkt het gezelschap de ochtendetappe verder af.

 

 

Tegen de middag krijgen ze nog bezoek van Zwarte Luc met zijn enthousiast verhaal over hun (hij en Ulrik) heroïsche tocht van gisteren over het volledige parcours van de Ronde.

Straks kijken we naar de ‘echte’ helden. Volderke is onze favoriet…

 

Filmpke

  • zo 5 april 2009Datum
  • 56 kmAfstand
  • 22Deelnemers
  • Luc BBaankapitein

Kaart Download gpx

Hoogte- en snelheidsprofiel