De Vlaamse Pijl

Philippe Gilbert heeft straffe stoten uitgehaald in de Brabantse en de Waalse Pijl. 


Wel, wij hebben ook een Pijl, en ook straffe gasten !! 

Onze Pijl is oervlaams en is sinds mensenheugnis een rit van onze straffe Roger. 

Niet te tellen hoevelen er in het verleden in zijn wiel gesneuveld zijn tijdens de Vlaamse Pijl, tot hij twee jaar geleden zelf het slachtoffer werd van zijn eigen rit! Dat het hier om een eenmalig zwak moment ging konden we verleden jaar al ervaren tijdens de Non Stop Route, Rogers tweede zware klassieker in de kalender van Stillekensaan. En ook nu etaleerde hij zijn blakende conditie. 

Hij zette weliswaar twee sterke beren (Bruno en Bart) op kop, die recent nog in de Amstel Gold Race hun vormpeil aanscherpten. Roger zat constant van op de tweede rij aanwijzingen te geven, als hij al niet zelf met zijn neus in de wind het parcours aangaf. Want ook als parcoureur kent Roger zijn gelijke niet. Hij dateert nog uit de tijd van voor de GPS, en toch zoekt hij constant de mooiste kleine baantjes op. Laat ons dat eens in detail bekijken: 
Al tijdens de aanloop naar de Schelde blijkt zijn zin voor detail. Hij weet de klassieke lichten in Eke te vermijden via een brug van de N 60 over de spoorweg

Wat verder in Horebeke speelden we Roger in 2009 op mysterieuze wijze kwijt. Niemand weet precies wat er toen gebeurde, maar Roger zagen we die dag niet meer terug. 


Over de Schelde gaat het richting Mater. Roger zorgt ook voor afwisseling. Dat kan je merken als je het parcours van 2009 vergelijkt met dat van 2011. Dit jaar kruisten we Kerkgate ter hoogte van cafe Godelieve, waar we vorige week stopten tijdens de Watermolenroute 



We hadden in 2009 wel een ruw idee hoe het verder moest, maar als je beide trajecten verder vergelijkt wordt het pas duidelijk hoe fijn de Vlaamse pijl uitgekiend is. 

 De stop in cafe Trap Op wisten we wel te vinden, maar kijk eens hoeveel lekkers we letterlijk links lieten liggen



Ook daarna is het stramien duidelijk: bij gebrek aan terreinkennis volgen we de grote wegen, terwijl Roger telkens een mooier alternatief opzoekt. 

Na de stop dalen we berg Stene af naar Schorisse en zo verder naar Louise-Marie. 

Roger kiest voor de kleine baantjes in Kerkem.

 



 In plaats van de Hotond en de afdaling van de Nieuwe Kwaremont kiest Roger voor de Kapelberg en de achterkant van de Paterberg, om zo in Berchem naar de Schelde weer te keren.



In plaats van de grote weg te volgen via Kaster bereikt hij Gijzelbrechtegem via een stukje kassei van de Varent. 



 Onderweg naar Kruishoutem flirt Roger met Nokere Berg, en zitten we nog steeds te wachten tot hij zich eens zal misrijden...



Uiteindelijk komen we in Machelen langs de vaart uit: eindelijk een stukje rechte weg. Meteen het teken voor Bruno en Bart, die al 100 km ononderbroken aan de kop sleuren, om er nog eens een lap op te geven !! 



Met een forse tegenwind zakt het tempo niet meer onder de 30 per uur. Integendeel, na de Bananenbrug in Deinze gaat het vlot boven de 32, en in het zicht van de meet moet ook de 35 er aan geloven. 



Proficiat en bedankt, Roger, Bruno en Bart !!

  • za 30 april 2011Datum
  • 114 kmAfstand
  • 37Deelnemers
  • RogerBaankapitein

Kaart Download gpx

Hoogte- en snelheidsprofiel